1000 boeken later
Soms zijn er van die momenten waarop je even stil moet staan. Niet omdat je daar tijd voor hebt, maar omdat je hoofd nog niet helemaal kan bevatten wat er zojuist is gebeurd.
Dit is zo’n moment. Ons boek is uitverkocht. 1000 exemplaren. Allemaal de deur uit.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik het zelf nog steeds niet helemaal geloof. Regelmatig heb ik het idee dat er ergens nog een doos verstopt moet staan. Dat ik straks tijdens het uitpakken van de verhuizing opeens nog twintig boeken tegenkom waarvan ik vergeten was dat ze bestonden. Maar nee. Ze zijn er echt niet meer. (lijkt het)
Het voelt eigenlijk nog helemaal niet zo lang geleden dat er een enorme vrachtwagen voor de deur van onze winkel aan de Suezkade stopte. Op de laadklep stonden twee pallets vol boeken. Ik weet nog dat mijn eerste gedachte niet was: wat gaaf. Mijn eerste gedachte was vooral: hoe krijgen we dit ooit naar binnen?
Gelukkig hadden we een dubbele achterdeur. Anders hadden we waarschijnlijk eerst een muur moeten uitbreken.
Toen de chauffeur vertrok, stonden daar opeens duizend boeken. Niet meer als idee op mijn laptop, maar als een tastbaar product waar jaren werk in zat. En eerlijk gezegd voelde dat behoorlijk spannend. Want op dat moment dacht ik eigenlijk maar één ding:
Hoe gaan we deze ooit allemaal verkopen?
Dat is misschien ook wel het gekke aan zo’n project. Tijdens het maken ben je alleen maar bezig met het creëren. Je denkt na over de inhoud, de fotografie, de illustraties, het papier, de omslag en de volgorde van de hoofdstukken. Er gaan honderden kleine beslissingen aan vooraf. Maar ergens vergeet je bijna dat er straks ook mensen moeten zijn die dat boek daadwerkelijk willen kopen.
De crowdfunding zijn we eigenlijk veel te vroeg zijn gestart. We hadden ons behoorlijk verkeken op hoeveel tijd het kost om een boek te maken. Niet alleen het schrijven, maar alles eromheen. We kozen ervoor om vrijwel alles zelf te begeleiden. We stuurden de fotograaf, illustrator, redacteur en vormgevers aan, dachten na over de kleinste details en wilden dat ieder onderdeel precies zou uitstralen waar De Naaierij voor staat. Dat maakte het proces ontzettend leuk, maar ook intensief. Er ging veel meer tijd in zitten dan we ooit hadden kunnen voorspellen.
Als ik terugkijk, ben ik daar ook wel trots op. Niet omdat het perfect is geworden, maar omdat het echt ons boek is. Elke pagina voelt als De Naaierij.
Wat me misschien nog wel het meest raakt, is dat dit boek uiteindelijk nooit alleen maar een boek is geweest.
Natuurlijk ben ik ontzettend blij dat er duizend exemplaren zijn verkocht. Maar eigenlijk vind ik dat helemaal niet het belangrijkste. Waar ik écht blij van word, is het idee dat er nu op duizend verschillende plekken mensen zijn die anders naar hun kleding kijken. Dat iemand besluit een trui niet weg te gooien, maar eerst eens te kijken of hij hem nog kan repareren. Dat iemand ontdekt hoeveel voldoening het geeft om zelf een gat te stoppen. Of dat een kind opgroeit met het idee dat kapot niet automatisch het einde betekent.
En dat is de missie van De Naaierij. Niet alleen kleding repareren, maar ook de manier waarop we naar kleding kijken.
Dat een boek daar een bijdrage aan mag leveren, voelt ontzettend bijzonder.Daarom wil ik vooral één ding zeggen: Dankjewel.
Aan iedereen die ons tijdens de crowdfunding heeft gesteund. Aan iedereen die een boek heeft gekocht, cadeau heeft gedaan of erover heeft verteld. Aan de boekhandels, musea en winkels die het een plek hebben gegeven. En aan iedereen die mij een foto stuurde van een eerste reparatie uit het boek. Jullie hebben ervoor gezorgd dat dit project veel groter is geworden dan ik ooit had durven dromen.
En misschien is dit niet het einde van het verhaal.
Misschien is het juist het begin van iets nieuws.
Voor nu geniet ik nog heel even van het feit dat ik voor het eerst in maanden geen stapels boeken meer hoef te verplaatsen tijdens een verhuizing.
En dat voelt stiekem ook best lekker.
💛
Roosmarijn
Het boek is echt prachtig geworden - zo mooi uitgegeven ook. Echt iets om trots op te zijn!